Flowers

Sabine Vermeulen



Onze behoefte om verhalen te verzinnen komt hoogstwaarschijnlijk voort uit de onbekwaamheid van de mens om de werkelijkheid te aanvaarden en ons te verzoenen met het onvermijdelijke einde, de dood. 

Alle indrukken die dagelijks geserveerd worden in de vorm van tekst, beeld, film, actualiteit, enz.  wil Sabine Vermeulen graag archiveren, bijhouden en verwerken tot een andere waarheid. 

Het  menselijk  lichaam  kan  geen  emoties  verbergen,    ook  al  zendt  het  vaak tegenovergestelde signalen uit.  Het kan ontroeren maar evengoed schokken. Nooit is het beeld van een mens helemaal neutraal. Het is de bedoeling die menselijke conditie vast te leggen, daarbij zoekend naar een compositie en een clair-obscur die het nieuw geschapen beeld abstraheert in zijn herkenbaarheid. 

Daarom kiest zij niet voor expliciete titels en verzint de benaming pas na de afwerking van een doek. De toeschouwer krijgt op die manier alle ruimte om een eigen interpretatie te maken van wat er te getoond wordt.